İmamların övladlarının adları

 Şeyx Mufid “İrşad” kitabında Əli (r.a)-ın övladları fəslində onlar haqqında yazır: “...12- Əbu Bəkr künyəli Muhəmməd əl Əsgər,13- Ubeydullah.Bunlar hər ikisi qardaşları İmam Hüseyn (r.a) ilə Tuf döyüşündə şəhid oldular....” (“Mufid “İrşad” səh 186)

Mufid “İrşad” kitabında“Möminlərin Əmirinin övladları” fəslində yazır: “Möminlərin Əmirinin 27 övladı olub.Birincisi Həsən,ikincisi Hüseyn...altıncı Ömər,yeddinci Rüqəyyə.Ömər və Rüqəyyə əkiz idilər.Onların anası Umm Həbib bint Rəbiyyə idi.(Mufid “İrşad” səh 176)

əl Yəqubi yazır: “Əli (r.a)-ın 14 oğlu var idi: “Həsən,Hüseyn,...Ubeydullah,Əbu Bəkr.Bu sonuncu oğullarının anası isə Yalə bint Məsud əl Xənzəmiyyə bəni Təym idi.”(Yəqubi c.2,səh 213)

Şeyx Mufid “Həsən ibn Əlinin övladları” fəslində yazır: “Həsən ibn Əlinin övladlarının sayı 15 idi:

1)Zeyd....5)Ömər,6)Qasim,7)Abdulla.Bunların anası Umm Vələd idi.”(Mufid “İrşad” səh 194;“Tarix Yəqubi” c.2,səh 228;“Umdətul Talib” səh 81;“Fəslul muhim”səh 166)

İmam Baqir şiələr haqqında

Şiələrin alimi Seyid Məhəmməd Müsavi Kəşani öz "Qıyamlar" kitabında yazır ki ,İmam Baqir deyib:
“Əgər bütün yer üzündə olan insanlar bizim şiəmiz olsalar, onların 4/3 hissəsi şəkdə, qalan bir hissəsi də axmaq olacaqlar”.

Imam Əlinin beyəti

Muhəmməd Huseyn Təbatəbai yazır: “Birinci Xəlifə əksəriyyət Səhabələrin rəyi ilə xəlifə seçildi. (“İslam və Şiəlik”səh 66,2005-ci il,Xuda nəş.)

Əli (r.a.) demişdir: «Əbu Bəkrə, Ömərə, Osmana beyət gətirmiş adamlar, onlara beyət gətirdikləri məsələdə mənə də beyət gətirmişlər. Onlarda qayda belə idi ki, orada iştirak edən adam özü istəyəni seçə bilməz, o zaman orada olmayan isə seçilmiş adamı rədd edə bilməzdi. Yalnız mühacirlərin və ənsarların şurası bir adam haqqında eyni fikirdə olub, onu imam adlandıranda, Allahın bu işə razılığı əlaməti sayılardı. Əgər bir nəfər tənə edərək və ya bidətlə onların işindən özünü kənara çəksəydi, onu fikrindən daşındırardılar. Etiraz etsəydi, möminlərin yolu ilə getmədiyi üçün ona qarşı üsyan edərdilər və Allah da ona layiq olduğunu verərdi» («Nəhcu-l-Bəlağə», səh:366-367 (tərcümədə səh. 298, Tehran çapı, 1995),6-cı xütbə)

İbn Əbil-Hədid "Nəhcul-Bələğə" əsərinin şərhində nəql edir ki, Əbu Bəkrin xəlifə seçilməsinin səbəbi soruşulduqda Həzrəti Əli belə cavab vermişdir: "Biz insanlar içində bu işə ən layiq olanın Əbu Bəkr olduğunu düşünürdük.Çünki O (Quranda zikr olunmuş) mağara yoldaşıdır, iki nəfərdən ikincisidir və bir onun təcrübəsini də bilirdik və Allahın Elçisi sağ olduğu zaman ona namazda imam durmağı əmr etmişdi." ("Şərhu Nəhcil-Bələğa", İbn Əbil-Hədid, 1/332)

Şiə mənbələrində Əhli Beytə tən etmə və təhqir

Şeyx Saduq İmam Rzadan Əhzab-37 ayəsinin təfsirində yazır: “Peyğəmbər (s.a.s) Zeyd ibn Harisin evinə bir iş üçün getmişdi.Çatanda onun zövcəsi Zeynəbi çimərkən gördü və dedi: “Səni yardan Allah necə də Ucadır!” (“Uyun əxbər ər Riza” səh 112)

Əli (r.a)-dan rəvayyət olunur ki,o bir gün Peyğəmbər (s.a.s)-in yanına Əbu Bəkr və Ömər onun yanında olduğu zaman gəldi...İmam deyir: “Mən onunla Aişə arasında oturdum.Aişə mənə dedi: “Mənim və Peyğəmbər (s.a.s)-in kürəyindən başqa yer tapmadın? Əli dedi: “Yetər Aişə.” (“Burhan təfsiri” c.4,səh 225)

Başqa dəfə Əli (r.a) Peyğəmbər (s.a.s)-in yanına gələndə O Əliyə əli ilə işarə etdi və bura gəl(onun arxası) dedi.Aişə isə onun arxasında dayanmışdı.Əli yaxınlaşdı və Peyğəmbər (s.a.s) və Aişənin arasında oturdu.Aişə qəzəblənərək ona dedi: “Nədi,öz arxan üçün mənim əbamdan başqa yer tapa bilmədin?
Peyğəmbər (s.a.s) qəzəblənərək dedi: “Ey qırmızı yanaq! Mənim qardaşımı incidərək,məni incitmə.” (Kitab Səlim ibn Qeys” səh 179)

Fatimənin yanına Peyğəmbər (s.a.s) gələrkən o ağlayırdı.O,ondan soruşdu: Niyə ağlayırsan?Allaha and olsun ki,əgər mənim qohumlarım arasında ondan daha yaxşısı olsa idi,mən ona səni verməzdim.Mən bunu deyil,Allah belə qərar verdi.”