Ələm

Ələm -  Şiələrdə, Yahudilərdə və Buddizmdə geniş istifadə olunan əl şəkilində olan rəmzin adıdır.

Ələm sözü – “əl” sözundən törəmədir.Düzdür  bəzi  şiələr iddiya edir ki, guya ələm ərəb dilin “علامة” “ələmət”, (təcümədə “simvol”, “rəmz”) sözündən əmələ gəlib. Ələm rəmz kimi istifadə olunduğuna görə,  bu versiya həqiqətə uyğun görünsədə, həqiqət ondadır ki, ərəblər  ələmə “Ələmət” yox, -  “Əbülfəzin əli” və ya “Fatimənin əli” deyirlər. Ərəbcə isə məhz  “ələm” ( ألم)  sözü –rəmz yox, əzab ya da əziyyət  mənasını verir.                                                           

Şiəlikdə ələm hərtərəfli isitfadə olunur, əsasən rəmz  və ibadətqah kimi, şiələr ona nəzir və hədiyyələr edirlər. Məsələn şiələrin arasında olan inanclara əsasən, ələmə nəzir deyib sözünü yerinə  yetirməyən ələmi qəzəbləndirir  və ələm “coşur”, “ coşan” ələm isə xəsis şiənin yanına gəlib onu cəzalandırır.

Bugunləri demək olar ki, şiə məscidlərin əksəriyyətində ələm mövcuddur. Ələm minbərlərdə, bəzi məscidlərin minarələrində  və namazda imam durduğu yerdə yerləşdirilir. Bundan əlavə şiələrin dini şəkillərində, bayrağlarında və başqa dini əşyalarında ələmə rast gəlmək olur. 

Zinakər qadın ilə siğə

 Məsələ
17: “Müstəhəbdir ki, mutə (siğə) etdiyi qadın iffətli möminə olsun. Evlilikdən öncə ondan evli və ya iddəli olduğu haqqında soruşmaq lazımdır. Soruşmamaq isə məkruhdur. Onun vəziyyətinin öyrənilməsi mutənin səhihliyinə təsir etmir. 

Məsələ
18: “Zinakar ilə mutə (siğə) etmək olar, lakin məkruhdur. Ələlxüsus zina etməklə məşhurdursa bu daha çox məkruh sayılır. Əgər mutə (siğə) etsə onu günahdan çəkindirsin”

Mənbə:
(Xomeyninin “Təhriyrul vəsiylə” kitabı. səh-292. Cild-2).

Onlaine burada al-shia.org

 Halbuki Allah Təala Nur sürəsi 3 ayədə buyurur:
 “Zinakar kişi ancaq zinakar və ya müşrik bir qadınla evlənə bilər. Zinakar qadın da yalnız zinakar və ya müşrik bir kişiyə ərə gedə bilər. Möminlərə isə bu, haram edilmişdir”.
 (Quran 24:3)

Siğə - müvəqqəti nigah

Allaha həmd sənalar olsun! Aləmlərə rəhmət olaraq göndərilən peyğəmbərimiz Muhəmməd (s.a.s)-ə, ailəsinə və səhabələrin hamısına Allahın salamı və xeyir duası olsun.

Bu yazıda Şiələrə görə Siğə,bunun Şiələr qatında dərəcəsindən bəhs ediləcəkdir.Yazıda bir çox kitablardan və məqalələrdən tərcümə edilmiş sitatlar və redaktə edilmiş yazılar təqdim olunur. Tərcümə və  redaktədə bir sıra Türk,Rus,Azəri dilində olan ədəbiyyatlardan istifadə edilmişdir. Bütün istifadə olunan mənbələr http://antirafizi.blogcu.com/kitablar bloqunda yerləşdirilmişdir. Oxucu müstəqil olaraq özü həmin kitablara müraciət edə bilər.

İslama qədər ərəblər günah və namussuzluq çirkabında çapalayırdılar. Bununla əlaqədar Müdrik Allah öz şəriətini tədricən, pis şeyləri bir-bir qadağan edə-edə göndərirdi. O zaman insanların imanı hələ o qədər güclü deyildi ki, bütün günahlardan birdən-birə əl çəksinlər. Məhz buna görə şəriət qanunlarının çoxu Mədinədə, Muhəmmədə (s.a.s) peyğəmbərlik veriləndən 13 il sonra, öz əshabələri ilə birlikdə köçdüyü şəhərdə nazil edilmişdir. Bu, Cahiliyyə dövrüdə geniş yayılmış müvəqqəti nigaha da adiddir. Rasulullah (s.a.s)  bu pozğun əlaqəni İlahidən hökm gəlməyincə qadağan etmirdi. Bu, Xeybər günü baş verdi. Peyğəmbər (s.a.s) bundan sonra bir dəfə də- Məkkənin fəthi günü- bunun Allahın iradəsiylə Qiyamətə qədər qadağan edildiyini e'lan etdi. Amma bu əməl içki kimi geniş yayılmamışdı və buna görə də bunun qadağan edilməsi haqda xəbər bütün insanlara çatmamışdı.Çünki, əshabələr bu barədə az-az danışırdılar. Bə'zi müsəlmanlar Əbu Bəkrin və Ömərin (r.a) dövrlərində də bilməyərək müvəqqəti nigah bağlayırdılar. Bu barədə Müslümin (1405) «Əs-Səhih»ində xəbər verilir. Amma bu xəlifə Ömərin (r.a) vaxtı kütləvi hal aldıqda, xəlifənin özü və Peyğəmbər (s.a.)-in Əli bin Əbu Talib, Abdullah bin Ömər, Abdaullah bin Zübeyr (r.a)  kimi böyük əshabələri bunun icazə verildiyini deyənlərə qarşı kəskin mübarizəyə qalxaraq müsəlmanları bu cür dərin yanlışdan qurtardılar. 

Beləliklə, biz qeyd etdik ki, müvəqqəti nigah müqəddəs Qur'ana, Peyğəmbər (s.a.s)-in hədislərinə, onun əsahabələrini, o cümlədən Əli bin Əbu Talibin  (r.a) yekdil fikirlərinə, mö'min müsəlman alimlərin baxışlarına və sağlam insan təfəkkürünə ziddir.

Siğə nəslinin "zinadan dünyaya gəlmiş qızı ilə evlənməy" iftirasına cavab

 Allaha şərik qoşmağı, qəbirlərə ibadət etməyi, cinsi dəyişməyi,  körpəyə şəhvətlə yaxınlaşmağı, ana-bacılarını siğəyə verməyi İTTİFAQLA halal sayan rafizilər öz şübhələrindən birində deyirlər ki, guya İslam dini zinadan doğulan qızla nikah bağlamağı icazəli saymışdır. Bunun təsdiqi üçün bidət əhli İmam Qurtubinin sözünü dəlil gətirmişlər.

İmam Qurtubi buyurur: “Hər kim bir qadınla zina edərsə və sonradan Onun anası və ya qızı ilə nikah bağlamaq istəyərsə, bu Onun üçün haram deyildir. Bəzi tayfalar isə, haram hesab etmişlər.” 5.115 Biz bu məsələni təfsilatı ilə izah edəcəyik.

1-ci məsələ-Bir kişi bir qadınla zina etsə və O qadının qızı olduğu halda, yəni qadının qızı olduğu halda, Onunla zina etsə və sonradan Onun qızı ilə nikah bağlaya bilərmi? Yəni qızın anası ilə zina etdikdən sonra, O qızla nikah bağlaya bilərmi? 

Bu barədə Alimlər iki məzhəbə ayrılmışlar:

1-ci-Onunla evlənmək caiz deyildir

2-ci Onunla evlənmək caizdir.

Qurtubi bu barədə buyurur, necə ki, şübhə atanlar Qurtubinin məhs bu sözündən istifadə etmişlər. Qurtubi buyurur: “Hər kim bir qadınla zina edərsə və sonradan Onun anası və ya qızı ilə nikah bağlamaq istəyərsə, bu Onun üçün haram deyildir. Bəzi tayfalar isə, haram hesab etmişlər.” 5.115

Şiəliyin gizli tərəfləri

   Ön söz

Həqiqətən həmd (şükür və tərif) yalnız Allaha məxsusdur! Biz Ona şükür və tərif edir, Onu köməyə çağırır, Ondan bağışlan­ma və bizi haqq yoluna yönəltməyi diləyirik. Nəfs­­lərimizin şərin­dən və pis əməl­­­lərimiz­dən qorunmaq üçün yalnız Ona pənah apa­rı­rıq. Aləmlərə rəhmət olaraq göndərilən peyğəmbərimiz Muhəmmədə (sallallahu aleyhi va səlləm), ailəsinə və səhabələrin hamısına Allahın salamı və xeyir duası olsun. Möhtərəm oxuculara təqdim olunan bu risalənin qələmə alınmasında əsasən  şeyx əl Məvsulinin türk dilinə tərcümə olunmuş “Aldanmayalım” kitabından istifadə edilmişdir.Risalədə bir çox digər mənbələrdən də istifadə edilmişdir.Onların sırasında möhtərəm qardaşımız Əbu Əli Abdullahın rus dilində qələmə aldığı “Не обманитесь” risaləsini göstərmək olar.Həmçinin, ”Kurana dil uzatanları tanıyalım” kitabından və digər qaynaqlardan da istifadə olunmuşdur.Eyni zamanda qeyd etmək lazımdır ki,risalədə olan bir çox məsələlər daha ətraflı olaraq Antirafizi bloqunda təqdim olunmuşdur.Ümid edirəm ki,bu risalə müsəlmanlara haqqın araşdırılmasında faydalı olacaqdır.

                                      

                                                                                                                                       Burhan

Şiələrə görə təqiyyə

Şiəliyə görə təqiyyə və etiqadlarını gizlətmələri

İlk öncə təqiyyə məfhumunu açıqlamaq yerinə düşərdi.

Uca Allah Quranda buyurur:

“Möminlər möminləri qoyub kafirləri dost tutmasınlar! Bunu edən kimsə bilsin ki, Allah ilə onun heç bir əlaqəsi yoxdur. Ancaq onlardan gələn təhlükədən çəkinməklə ehtiyat etməyiniz istisnadır. Allah sizi Özündən çəkindirir. Dönüş də ancaq Allahadır.” (Ali İmran 28)

Rafizilərin İslam və müsəlmanlar haqqındakı inanc əsasları

 On iki imamın vilayətinə etiqad və ona inanmayanların təkfir edilməsi.

Həqiqətən, şiəlik yəhudilikdən çoxlu miraslar almışdır və bu adi sözlər deyil.Axı, yəhudilərdən başqa kim digər millətlərə,dinlərə və irqlərə belə kinlə yanaşır?

Şiələr imamətin dinin əsasından olduğuna və Peyğəmbər (s.a.s)-in 12 imamı nassla təyin etdiyinə etiqad edirlər.İlk öncə vilayətin dəyəri haqqında onların rəvayyətlərinə nəzər salaq.Mühəddis və alimləri bu məşhur rəvayyəti nəql edirlər:

 “İslam Allahdan başqa ilah yoxdur,Muhəmməd onun elçisidir şəhadət kəlməsi,namaz qılmaq,zəkat vermək,Ramazanda oruc tutmaq,həcc etmək və Əli ibn Əbu Talibin vilayətinə iman etməkdən ibarətdir.”  (“Kafi” 2/18,21,22,32; Şeyx Səduq səh 221,279,510; “Rical Kəşşi” səh 356; “Təfsir Əyyaşi” 2/117; Tusi 4/151; “Biharul ənvar” 10/393, 23/69, 27/103; Mufid səh 209; “Vəsailuş şia” 1/13; Təbərsi 1/71 və s.)

Göründüyü kimi bu rəvayyət şiə kitablarında mütəvatirdir.Heç bir Əhli Sünnə mənsubu Əli (r.a)-nin vilayətini dinin əsası kimi qəbul etmir.Yəni,Əhli Sünnə şiələrə görə İslamın əsaslarından birini inkar edir.

Kuleyni Zürarədən rəvayyət edir ki,imam Əbu Cəfər demişdir: "Islam beş şey üzərində bina olmuşdur: Namaz, zəkat, həcc, oruc və vilayət".Zurarə soruşmuşdur: "Bunlardan hansı daha üstündür?" O demişdir: "Vilayət" (“Kafi" 2/18;Tehran;“Biharul ənvar” 68/332; “Vəsailuş şia”1/13 və s)